Hepimiz farkındayız!
Zaman su gibi akıp gidiyor...
Üstelik...
Öylesine hızlı...
Öylesine ders verir gibi ki...
Şaşırmamak elde değil!
*
Mesela...
Ne kadar “karşı çıkarsanız çıkın”...
Akıp giden zaman size şunu öğretiyor ki...
“Hayatta her şey geçer, ne var ki yaşadıklarımızdan öğrendiklerimiz hep bizimle kalır!”
Yani...
Yaşadığımız her deneyim bize bi’şeyler katar, izleri sonsuzdur...
Örneğin, yaşınız kaç olursa olsun...
Bir gece “kan /ter içinde” uyandığınızda bilin ki...
Yaşadığınız o yılı, o ayı, o günü ve o saati asla unutmamışsınızdır!
Ve dahi...
Bu dünyaya veda edinceye kadar da unutamayacaksınız demektir!
*
Mesela...
“Gezi Direnişi”nde polisin attığı gaz fişeğiyle...
Başından vurularak öldürülen 15 yaşındaki Berkin Elvan...
Yaşasaydı...
Önceki gün (5 Ocak) 27 yaşına girecekti...
İster kader deyin, ister yazgı...
Hiç fark etmez...
*
O gün...
Takvim yaprakları...
“16 Haziran 2013”ü gösteriyordu...
O sırada henüz bildiğiniz çocuktu Berkin Elvan...
Nasıl olduysa...
Polisin attığı göz yaşartıcı gaz kapsülü...
Talihsiz yavrunun başına isabet etti...
Parmak kadar o çocuk...
Ağır yaralanmıştı...
Aslında...
(Berkin’in ailesinin iddiası...)
Zavallı o çocuk, aslında bakkala ekmek almaya gidiyordu...
*
İnanılır gibi değil ama gerçek!
69 gün boyunca komada kaldı Elvan...
11 Mart 2014'te...
Şişli'deki Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde...
15 yaşındayken son nefesini verdi...
Bu dünyadan ayrılırken...
İnanılacak gibi değil ama...
15 yaşındaki Berkin Elvan sadece “16 kilo”daydı”...
*
Bitiriyoruz...
Vicdan acısıyla...
Yine yıllar önce...
Tarih; “11 Mart 2015” / Neredeyse 10 yıl önce...)
İzmir Güzelbahçe...
Henüz bir hafta önce açılışı yapılan...
“Berkin Elvan Parkı”ndaki...
Talihsiz Berkin’in heykeli...
Kimliği belirsiz kişi ya da kişilerce parçalandı...
Heykelin başı ve yüzü kırıldı, yerinden sökülmek istendi...
Kamera yoktu ve...
Ne hikmetse kimsecikler...
(Onca gürültüye rağmen...)
Heykelin parçalanışını...
Görmemişler...
Kırılma sesini bile duymamışlardı!
Ne garip değil mi?
Nokta...
Hamiş: Gezi direnişi sırasında ekmek almaya giderken, polisin attığı gaz fişeğinin başına isabet etmesi sonucu Berkin Elvan’ın ölümünün üzerinden 12 yıl geçti... Babası Sami Elvan’ın şu cümlesi çocuklarını kaybeden anne-babanın, kardeşlerini kaybeden ablaların durumunu ortaya koyuyor: “Vurulduğu yerden geçemiyoruz...”
Sonsöz: “Ne zaman kendimizi anlatamadık; o vakit susmalar dostumuz oldu! / Hz. Mevlana...”
