20 yıl resim öğretmenliği yaptıktan sonra 1998 yılında emekli olan ve İzmir’de yaşayan Zümrüt Özmen, Buca ilçesindeki evinin bahçesini atölyeye çevirdi. Zümrüt Özmen, düz zeminler yerine kumaş, yarı plastik ve naylon gibi farklı yüzeylerde çalışarak, kurumuş otlar ve atık malzemeleri de kullandı. Kendine özgü bir teknik oluşturan Özmen,
"Bahçem atölyem gibi oldu. Klasik bir fırça ressamı değilim. Hep yatay çalışırım. Hatta şövalyeyi bile ders verdiğim öğrenciler için kuruyorum. Etrafta beni görenlerin övgüleri ayrı ama farklı yaş ve meslek gruplarından övgüsü ve beğenisi beni ihya ediyor. Buradan geçen bir çocuk da çok ilgi gösteriyor. Mahalle esnafının da takdirle karşılaması ve sanata ilgi duymaları beni inanılmaz mutlu ediyor" dedi.
“Güvende tutan şeylerden biri dostlarımla burada olmak”
Özmen, "Düz zeminlerde tekniğim çok çalışmıyor ya da ben zevkle çalışamıyorum. Önce denemeler yapıyorum. Malzemelerim değişkenlik gösteriyor. Boyalar, kimyasal maddeler olduğu kadar çalılar da benim için bir malzeme oluyor. Değişik dokular elde etmeye alışığım. Kurumuş ot yardımıyla resmimi tamamladığımı görenler bu duruma çok şaşırıyor. Komşularımla neredeyse 50 yıldır birlikteyiz.
Dolayısıyla onlar da sanatımı ilgiyle karşılıyor. Doğma büyüme İzmirliyim. Beni güvende tutan, yaşam sevinci veren şeylerden biri dostlarımla burada olup hala sanat ile iç içe olmak. Fosforlu resim yapmaya başladıktan sonra ilk defa 2013'te İzmir Sanat Bienali'nde özel kapalı bir oda düzenleyerek sergiledik. Romanya, Avusturya, İtalya gibi birçok yerde sergim oldu. Vize sorunu yüzünden teklif aldığım ancak gidemediğim çok yer de var" diye konuştu.
