Ekranların unutulmaz yapımları "Hayat Bilgisi" ve "İkinci Bahar" dizilerindeki rolleriyle hafızalara kazınan Tarık Papuççuoğlu, yaşamını Bodrum'da sürdürüyor. Asiye Acar'ın sunduğu "Pazar Gezmesi" programına konuk olan ünlü isim, kaldığı misafirhanenin kapılarını kameralara açtı. İstanbul'da yapacak bir şeyi kalmadığı için Ege'ye taşınan oyuncu, sade ve özgür bir hayat kurduğunu belirtti.
TARIK PAPUÇÇUOĞLU NEDEN MİSAFİRHANEDE KALIYOR?
İlerleyen yaşla birlikte aile içindeki dengeleri gözeten usta oyuncu, misafirhaneye yerleşme kararını tamamen kendi isteğiyle aldığını söyledi. Altmış yaşından sonra mal varlığını çocuklarına dağıttığını belirten Papuççuoğlu, "İnsanlar belli bir yaşa gelince çocuklarına yük olmak istemezler" diyerek asıl gerekçesini paylaştı. Fransa’daki bir oyuncu arkadaşının önerisiyle bir şirketle özel bir anlaşma yaptı. Bu sözleşme kapsamında projelerden kazandığı ücretleri ajansa veriyor, karşılığında ise tüm masraflarının karşılandığı bu misafirhanede konaklıyor. Papuççuoğlu, "Hayatı kolaylaştırmak adına ben yerleştim" diyerek bu düzenin kendisine konfor sağladığını ifade etti. Yaklaşık 10-15 yıldır bu düzende yaşadığı biliniyor.

USTA OYUNCUNUN BODRUM'DAKİ ODASINDA NELER VAR?
Tarık Papuççuoğlu, Bodrum'daki mütevazı odasını izleyicilerle paylaştı. Bir göz odada yalnızca bir çekyat, bir yatak, çöp kovası ve küçük bir sehpa yer alıyor. Televizyon izlemek istediğinde odası yerine misafirhanenin lobisini kullanan oyuncu, günlük ihtiyaçlardan çok insan ilişkilerine değer veriyor. "İki bakış, iki sohbet, o çok daha önemli. Çorbayı herkes getiriyor." sözleriyle samimi duygularını dile getirdi.
MİSAFİRHANE SÜRECİ ZORUNLULUK MU?
Kaldığı yerin klasik bir huzurevi anlayışından uzak olduğunu, zorunluluktan değil kendi tercihiyle burada yaşadığını belirtti. Ölüm korkusu yaşamadığını ancak geride bırakacağı sevdiklerinin üzülmesinden endişe ettiğini söyleyen Papuççuoğlu, zaman zaman tanıdıklarının da uğradığı misafirhanedeki ortamını şu sözlerle özetledi: "Burası benim evim değil ama hayatım burada geçiyor".



