Hayret! Bu yıl instagram sayfamda hiçbir arkadaş Dünyayı Sarsan 1917 Ekim Devrimi ile ilgili hiçbir paylaşımda bulunmamış. Bir tek MFT sesini yükseltmiş bu konuda. Konferans düzenleyerek…
9 Kasım 1989/ Berlin Duvarının Kaldırılması konusu da hiç yer almadı.
O 9 Kasım ki dünyayı yerinden oynatır gibi bir etki yaratmıştı dünyada.
Yıllar, geride kaldıkça hafızalar da dumura uğruyor anlaşılan.
Bence 7 Kasım unutulmamalı, unutturulmamalı! 9 Kasım da…
Alınacak/ çıkartılacak dersler var çünkü bu iki Kasım günüyle ilgili.
*
9 Kasım, bir başka türlü yer alacak ülkemiz tarihinde.
O gün, Aliağa/ Yeni Foça yolu üzerindeki HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’ndaki patlamada 18 işçi öldü. Daha doğrusu iş cinayetine kurban gitti. Yeterli önlemler alınsa o 18 canı yitirir miydik?
Patronların daha çok kâr hırsı yüzünden işyerlerine gereken önemin verilmemesi/ harcama yapılmaması sürekli iş cinayetleri yaşanmasına neden olmakta. Göstermelik gözaltına almalar ve alınan ifadelerin bir kıymet-i harbiyesi yok aslında. Bunu Soma’dan biliyoruz!
HABAŞ’ın patronu Mehmet Rüştü Başaran’mış. Kurucu ise, babası Hamdi Başaran. HABAŞ, endüstriyel ve tıbbi gazlar, demir-çelik, ağır makine, otomotiv, deniz taşımacılığı ve bankacılık sektöründe faaliyet gösteriyor.
Mehmet Rüştü Başaran’ın 2017’de Kocaeli’nde meydana gelen ve 1 kişinin yaşamını yitirdiği LPG tankeri patlaması nedeniyle 21 Mayıs 2026’da 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezasına çarptırıldığını öğrendik. Baba Başaran da 1987’de aynı fabrikada geçirdiği iş kazasında hayatını kaybetmiş.
Otomobilseverler Mehmet Başaran’ı otomobil koleksiyonundan bilirler, diye yazmış Fatih Altaylı 10 Kasım tarihli gazetesinde. Dünyadaki en iyi otomobil koleksiyonlarından birine sahipmiş 80 yaşlarındaki Başaran. Çok da asosyal biriymiş.
Özellikle Ferrariler konusunda dünyanın en iyi koleksiyonuna sahipmiş. Başka başka markaların da ender bulunan modellerine sahipmiş. Ama Renault Clio ya da Fiat Albea gezermiş.
10 Kasım’da İzmirli, Cemil Tugay’a yapacağını yaptı. Yuhaladı, protesto etti.
Cemil Bey, eşiyle akşam yemeği yerken huzurlu mudur, çocuklarıyla birlikteyken güleryüzlü müdür bilmiyoruz. Bildiğim şu ki kendimi ona çok yakın duyumsuyordum. Seviyordum. Şimdi kendimi kandırılmış gibi görüyorum ve çok pişmanım. Çünkü adımız ‘Cemilci’ ye çıktı ona olan sevgimizden… Şimdi önüme çıkan her arkadaşım dalga geçer gibi bana onu soruyor. Erdal Karademir, Mehmet Gönenç gibi siyasiler ise hesap soruyor. Haksız da değiller!
Cemil Başkanı çok seviyordum. Doktor ya… Yetiyordu bu bana. İşadamları, hukukçular ve mühendislerden daha çok güveniyorum çünkü doktorlara. Doktorlara olan aşkım bir başka!
Yeğenim Emrah doktor. Teyzekızım Handan doktor. Damadım doktor. Halamın oğlu doktor, eşi doktor. Hasip Dayımın kızının her iki çocuğu da doktor. Eşleri de…Hüsnü dayım doktordu. Büyük halamın damadı doktor. Fatma yengemin üç torunu da doktor.
Ben de ilkokul yıllarımdan liseyi bitirdiğim yıla kadar doktor olma hayali yaşamış biri…
Evimize 200 metre ötedeki sağlık ocağındaki önceki doktor çok şeker biriydi. Şimdiki Agah Bey ise yüzünden gülümsemesi eksik olmayan biri… Oğlumuz bildiğim Tanju, doktor.
Biraz babam, biraz abim bildiğim canım Veli Lök, doktor. Gözlerimden sorumlu göz hastalıkları profesörü Erkan Ünsal bir doktor. Nikâh şahidim Ahmet Kocabıyık doktor.
Ezcümle… Doktorların yaşamımda apayrı bir önemi var. Seviyorum onları.
Dr.Cemil Tugay keyfimi kaçırsa da…
Neyse ki umudumuz/ güvencemiz, kendimizi ait hissettiğimiz bir sevgilimiz/partimiz var: Yeni Parti! Karşıyaka ile Bergama’nın ilçe başkanları da doktorlara duyduğum aşk kadar çok sevdiklerimden…
Genel Başkanımız Özgür Özel, hakeza…Duruşuyla, konuşmasıyla, bakışlarıyla bana büyük güven veren biri…
Cemil Tugay’ın siyaset sahnesinde yer almasını sağlayan biri olsa da ona olan güvenim bir başka!
Demek ki insanoğlu yanılıyor. AKP rozetini taktığı gün öfkeyle bir yazı kaleme almıştım Cemil Bey için… Şair- Yazar Attila Aşut’un yanıtı tepkilerin en masumuydu:
‘’ Ömür çiçek kadar narin, bir gün kadar kısa / Ağlama değmez hayat bu gözyaşlarına!’’
Gelelim asıl soracağım soruya:
Holding sahiplerinin çocukları, meşhur sinema/ tiyatro sanatçılarının çocuklarından hiçbiri tıp fakültelerinde okumuyor. Oysa yıllar önce olduğu gibi bugün de en prestijli fakülteler sıralamasında tıp fakülteleri hep ilk sıralarda yer alırken holding sahipleri neden çocuklarını bu prestiji yüksek okullarda okutmaz, anlamış değilim!
İnsana, insan sağlığına hizmet kadar güzel bir iş var mıdır şu gezegende?
Şimdi AKP’nin gözdesi olan Cemil Tugay, yanlışlıkla mı girmişti yoksa tıbba?
İnsan sağlığına zerre kadar önem vermeyen politikalarıyla AKP, halkımızı açlıktan/ işsizlikten bir deri bir kemiğe çevireceğe benziyor. Halkımız, arzu ettiği gibi yiyemiyor/ içemiyor/ okuyamıyor/ gezemiyor, doya doya yaşayamıyor çünkü.
AKP, cehennemi yaşatıyor 2 milyon dışında kalan 84 milyon insana.
Bir doktor göremez mi bunu da partisini bırakıp AKP’ye geçer!