10 KASIM, kurucu önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün sonsuzluğa yürüdüğü gün.
Dünyanın hiçbir yerinde hayatı iki dakika durduramazsınız. Türkiye hariç… Saatler 09.05’i gösterdiğinde hayat durur.
O dakikaya kadar yavaşlayan hayat, o anda sirenlerin çalması ve başların öne eğilmesiyle tamamen durur. Bir milletin her şeyini kaybettiği bir dönemde Türk milletine yeniden inanmayı öğreten Atatürk’ün kaybı, bu dakikada gözlerimizde yaşlarla anılır.
Bugün onun ileri görüşlülüğü sayesinde, paramparça olmuş bir imparatorluğun ardından özgür, çağdaş ve bağımsız bir ülkenin temelleri atılmış; bugün içinde bulunduğumuz şartlarda yaşamamız mümkün olmuştur.
Bugün sadece onu kaybettiğimiz bir gün değil, aynı zamanda düşünmemiz, anlamamız ve gençler ile yetişkinler olarak sorumluluklarımızı hatırlamamız gereken bir gündür. Atatürk’ü anmak istiyorsak yalnızca üzülmek yetmez; onu anlamak, fikirlerini yorumlayabilmek ve emanet ettiği Cumhuriyet’e sahip çıkmak gerekir.
İçinde bulunduğumuz dünya düzeninde onun fikirlerini daha iyi anlamak ve yorumlayabilmek, ilkelerini yaşatmak ve emanet ettiği Cumhuriyet’e sahip çıkmak, gelecek nesillere bırakacağımız en önemli ödevlerimizden biridir. Bu yüzden bu yolda ilerlemek için çok çalışmalı, daha çok araştırmalı, sorgulamalı ve ülkemizi ileri noktalara taşımamız gerekir.
Şunu unutmamalıyız ki Atatürk’ün milletine açtığı yol, onun düşünceleri ve idealleri sadece yaşadığı döneme değil, gelecek nesillere de yön verir.
Bu mesleğe başladığım günden beri, yayıncılık ve gazetecilik hayatım boyunca her 10 Kasım’da onu anıyorum. Diğer günlerde ise onun gösterdiği yolda ilerliyorum.
Bugün bir kez daha anlıyoruz ki Atatürk’ü unutmak mümkün değildir. Çünkü o, bu ülkenin temelinde, insanların kalbinde ve düşüncelerinde yaşayan bir değerdir.
Saygı, özlem ve minnetle…
***
GEÇMİŞE DUYULAN ÖZLEM…
Son yıllarda geçmişe daha fazla özlem duyuyoruz. Peki, neden diye düşündük mü? Neden geçmişte yaşadığımız anıları özlüyoruz, neden dinlediğimiz şarkıları yeniden dinlemeye başlıyoruz, neden o dönemki sosyal bağlarımızı daha çok arıyoruz?
İçinde yaşadığımız dünyada teknolojinin hızla gelişmesi ve bununla beraber yaşanan toplumsal değişim, belki de geçmişin günümüzde daha görünür bir kültürel olgu hâline gelmesini sağladı. Son yıllarda sadece 90’lı yıllara ait şarkıları dinlemek değil, plakların ve kasetlerin yeniden herkes tarafından kullanılmaya başlanması da moda oldu diyebiliriz.
Değişen dünya ve gelişen teknoloji sayesinde artık her şeyi çok daha hızlı tüketir hâle geldik. Birbirimizle kurduğumuz ilişkiler de tabii ki bu durumdan nasibini aldı. Sosyal medya platformlarının sürekli tüketmemizi teşvik etmesi ve sürekli yeni bir şeyler beklememiz, uzun vadede hepimizi tükenmişlik sendromunun içine hapsetti. Bu yüzden belki de artık eski bir fotoğraf, çocukluk anıları ve geçmişe ait görüntüler hepimizin özlediği şeyler hâline geldi.
Elbette geçmişi özlemek hepimizin doğal deneyimlerinden biri. Çünkü hepimiz zamanla birlikte değişiyoruz ve geçmiş deneyimlerimizle bir bağ kuruyoruz. Bu bağ bazen dinlediğimiz bir müzikle mutluluğa, bazen konuştuğumuz bir sohbette hüzne dönüşebiliyor. Bazen eski bir arkadaşımızı özleriz. Bazen de çok daha duygusal bir bağ kurduğumuz sevdiğimizi… Bazen eski bir sokağı, bazen çocukluğumuzun geçtiği evi… Tüm bunların sonunda belki de geçmişte bıraktığımız kendimizi özlüyoruzdur.
Zaman geri gelmeyecek ancak yaşadıklarımız hep bizlerle. Geçmiş, bugünü yaşamamız için en büyük tecrübemiz ve dersimizdir. Aslında geçmiş, bugün yaşadıklarımızın bir hatırlatıcısıdır.
Zaman zaman geçmişe yapacağımız yolculuk bizde tatlı bir tebessüm bırakabilir. Bunun en büyük destekçisi de müziktir. Geçmişe mutlu bir yolculuk yapmak isteyenler her sabah Radyo Ege’de, 92.7 frekansında benimle olabilirler. Çünkü kalbinize huzur verecek hikâyelerin notaları, hafta içi her sabah saat 08.05’te Radyo Ege’de.
Buluşmak üzere…
