Milyonlarca insanın her sabah yollara döküldüğü, trafiğin adeta bir yaşam biçimi haline geldiği bu metropol, durmaksızın genişlemeye ve büyümeye devam ediyor. Ancak bu devasa makinenin çarklarından çok uzakta, bambaşka bir Ege rüyası sessizce yaşanmaktadır.
Metropolün Uzağındaki Verimli Topraklar
İzmir'in merkezindeki o kulelerin, plazaların bittiği yerde, doğanın kendi kurallarını koyduğu yemyeşil ovalar başlar. Otoyolların yerini kıvrımlı köy yollarına, korna seslerinin yerini ise rüzgarın hışırtısına bıraktığı bu topraklarda hayat, toprağın bereketine göre şekillenir. İnsanların yüzündeki o sürekli bir yerlere yetişme telaşı silinip gider; onun yerine, mevsimlerin döngüsüne saygı duyan, sabırlı ve tevekkül sahibi bir ifade yerleşir. Burada zaman, dijital saatlerle değil, ekim ve hasat dönemleriyle ölçülür.
Beydağ: Ege'nin En Sakin Durağı
Bütün o görkemli metropol silüetinin en doğu ucunda, kendi halinde bir ilçe olan Beydağ yer alır. Güncel istatistiklere göre yalnızca 11 bin 904 kişinin nefes aldığı bu şirin yerleşim yeri, İzmir'in en az nüfusa sahip ilçesi olarak öne çıkıyor. Buca veya Karşıyaka gibi devasa yerleşimlerle kıyaslandığında, Beydağ adeta İzmir'in kalabalıktan kaçıp saklandığı sığınak gibidir. Burada beton yığınları değil, ulu ağaçlar gökyüzüne uzanır.
Tarımın ve Alın Terinin Şehri
Böyle küçük bir ilçede, geçim derdi genellikle toprağın sunduklarıyla çözülür. Kestane ağaçlarının gölgesinde, incir dallarının arasında geçen ömürler, doğayla iç içe ama bir o kadar da zahmetli bir yaşamın habercisidir. Mahalle aralarındaki küçük esnaf, birbirini sadece ismen değil, ailesiyle, geçmişiyle bilir. Diyelim ki traktörünüz bozuldu; sanayiye gitmeden önce mutlaka bir komşunun eli uzanır, dertler imece usulüyle ortadan kaldırılır. Yabancılaşmanın henüz buralara uğramamış olması, Beydağ'ın en büyük zenginliğidir.
Küçük Kalanların Büyük Yüreği
Genç kuşakların eğitim veya kariyer hedefleriyle merkeze kayması, buradaki sokakları biraz sessizleştirmiş olabilir. Fakat kalanlar, bu topraklara olan aidiyet duygusunu bir madalya gibi göğüslerinde taşır. On bir bin civarındaki insanın aynı havayı soluduğu, acıyı ve sevinci bir pazar yerinde fısıltıdan koca bir sese dönüştürebildiği bu ilçe, İzmir'in o çılgın temposunda unutulmaya yüz tutmuş mahalle kültürünü yaşatmaya devam ediyor. Metropol ne kadar büyürse büyüsün, Beydağ kendi zarif küçüklüğünde direnmeyi sürdürüyor.
