Türkiye’de artık bazı soruların yüksek sesle sorulması gerekiyor. Bu ülkede belediye başkanı, bürokrat, üst düzey kamu yöneticisi olup milyonluk villalarda yaşayan, garajında lüks otomobiller bulunduran, kısa sürede büyük servetler edinen herkesin mal varlığı ciddi biçimde araştırılmalı.

Kimse kusura bakmasın!

Devletin verdiği maaş belli. Bir belediye başkanının, genel müdürün, daire başkanının veya üst düzey bürokratın ne kadar kazandığı da belli.

Peki bu milyonluk servetler nereden geliyor?

Elbette herkesin varlıklı olma hakkı var. Ailesinden miras kalan da olabilir, kamu görevinden önce ticaret yaparak para kazanan da. Yatırımları sayesinde servetini büyüten de olabilir.

Bunların hiçbirine itirazımız yok.

Bizim itirazımız, kaynağı açıklanamayan zenginliğe!

Dün sıradan bir hayat süren, bugün milyonluk villalarda oturan, son model lüks araçlara binen, birden fazla gayrimenkul sahibi olan kamu yöneticilerinin servetleri sorgulanmayacak mı?

Bu insanlar hangi gelirleriyle bu mal varlıklarını edindiler?

Kaç yıllık maaşlarıyla bu villaları aldılar?

Bu servetlerin vergileri ödendi mi?

Kamu görevine başlamadan önce neye sahiptiler, bugün neye sahipler?

Bütün bunlar araştırılmalı.

Üstelik yalnızca kendi üzerlerine kayıtlı mal varlıkları değil, eşleri, çocukları ve yakınları üzerinden yürütüldüğüne ilişkin somut emare bulunan işlemler de hukuki çerçevede incelenmeli.

Çünkü kamu gücü kullanılarak elde edilen haksız kazancın başkalarının üzerine geçirilmesi, hesap verme sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Buradan açıkça söylüyorum:

Hangi siyasi partiden olursa olsun, hangi belediyede veya kamu kurumunda görev yaparsa yapsın, hiç kimse bu denetimin dışında kalmamalı.

AK Partilisi de CHP’lisi de diğer partilere mensup olanlar da aynı ölçüde denetlenmeli.

Devletin makamı kimsenin kişisel zenginleşme kapısı değildir.

Milletin vergileriyle maaş alanların, millete hesap vermekten kaçınmaması gerekir.

Elbette bir kişinin villada oturması veya lüks otomobile binmesi suç değildir. Ancak kamu görevi sırasında edinilen ve yasal gelirlerle açıklanamayan servetler varsa, bunların üzerine gidilmesi gerekir.

Haksız kazanç tespit edildiğinde ise sorumlular hakkında gerekli adli ve idari işlemler yapılmalı, suçtan elde edildiği yargı kararıyla belirlenen mal varlıklarına el konulmalıdır.

Bu mesele sadece bir yolsuzluk tartışması değil, aynı zamanda bir vicdan meselesidir.

Asgari ücretle geçinmeye çalışan milyonlarca insanın bulunduğu bir ülkede, kamu yöneticilerinin servetlerinin kaynağını sorgulamak gazeteciliğin de görevidir.

Biz de Son Mühür olarak bu konunun üzerine gideceğiz.

Belgeleri inceleyeceğiz.

Kamu ihalelerini araştıracağız.

Şirket ortaklıklarını, mal varlığı beyanlarına ilişkin kamuya açık bilgileri ve servet artışlarını sorgulayacağız.

Kimsenin özel hayatına saldırmadan, kimseye delilsiz suç isnat etmeden, kamu yararını ilgilendiren her sorunun cevabını arayacağız.

Çünkü bu ülkenin dürüstçe görev yapan, alın teriyle yaşayan kamu görevlilerinin de böyle bir denetime ihtiyacı var.

Kimsenin zan altında kalmadığı, herkesin hesap verebildiği bir kamu düzeni istiyoruz.

Ve son bir soru:

Devletin verdiği maaş belli olduğuna göre, bu servetlerin kaynağını öğrenmek de milletin hakkı değil mi?

Bu sorunun peşini bırakmayacağız.