Bir Profesör... Ege Üniversitesi gibi Türkiye'nin önemli bir üniversitesinde doktor yetiştiriyor. Aşı Geliştirme, Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü... Parazitoloji eğitimi veriyor Bir dönem Altay yöneticiliği de yapmış. Hem eğitimde hem de sporda gençler ona emanet... Şimdi de siyaset yapmak istiyor galiba...
Bir siyasetçi...
Mardin'den gelmiş, İzmirlilerin gönlünde taht kurmuş. İzmir'in, İzmirlilerin sorunları ile yakından ilgilenen bir inci tanesi... İzmir'in ablası... Dur durak bilmeden koşturuyor. Yeter ki İzmirli mutlu olsun. Gülen yüzü ile güldürüyor. Ağlayan yüreklere derman oluyor. Sadece partisi taraftarlarına değil herkese yakın oldu. Haklarını savundu. Her zaman İzmir kazansın diye düşündü.
Bir midyeci...
Gece gündüz, yaz kış demeden serin sularda, şiddetli dalgalarla boğularak denizin dibinden midye topluyor. Atalarından öğrendi. Mardin'de deniz yoktu ki... İzmir'e gelen Mardinliler denize en uzak yerden, Kadifekale'den baktılar. 'Ne yapabilirim?', 'Sermaye de yok!' diye düşünüp, orada yaşayan Rumlardan midye dolma, midye tava öğrendiler. Denizden zor şartlarda toplayıp, temizleyip, pişirdiler. Bugün İzmir'de, Antalya'da, İstanbul'da midyeyi toplayan, işleyen, satan Mardinli... İmkansızlık içinde bunu başarıp, hemşerilerine öğretecek yayan, bu tadına doyumsuz lezzet onlar sayesinde ayakta... Bu meslek sayesinde ailelerini büyütüp okuttular, kimi doktor oldu. Kimi siyasete atıldı. Kimi hukukçu oldu. Haksızlıklara yelken açtı.
Günün birinde parazitlerle ilgilenen bir Profesör, "bu mevsimde midye yemeyin." ya da "Körfezden toplanan midyeler yerine kültür midesi yiyin' demesi beklenebilir. O söyler biz bu lezzetten vazgeçmeyiz. Ancak o Profesör midyeciliği küçümseyen bir tavırla, İzmir'in ablasına saldırmayı tercih etti.
Oysa gündem Çeşme'nin turizmden daha çok pay almasıydı. Sadece üç ay değil 12 ay turist gelmesi için planlanan Çeşme projesiydi. Parazitlerle haşır neşir uzman, parazitlik yaptı. "Mardinli kadının Çeşme sevdası bunlardan anca midyeci olur" diye sosyal medyada vekilin paylaşımına yorum yazıverdi.
Midyecilik gibi zor bir mesleği yaptıkları için takdir etmek gerekiyor. 1970'li yıllarda denizi olmayan bir kentten gelip, denizin efendisi olabilmek, yüzme bilmeden dibe dalmak, dalgalar arasında denizi anlamak ve onun nimetinden yararlanmak... Bunu başaran insan her işi yapar.
Bir insanı mesleği ve doğduğu yer ile aşağılamaya çalışmak son yıllarda moda oldu. Ancak artık kimse bunu yemiyor. Kötü söz sahibine geri dönüyor.
O, İzmir'in İnci tanesi... O beğenmediğiniz midyeden çıkan bir mücevher... Ne söylerseniz söyleyin onun İzmirlinin kalbindeki değerini silemezsiniz.
Dün herkes ablasına sahip çıktı. Atalarımız boş yere söylememiş. "Güneş balçıkla sıvanmaz..."
Sen üzülme, incinme, sakın küsme, sabret İnci tanem...
Haydi Kordon'da buluşup, midye yiyelim. Limonu da bolca sıkalım üstüne...