Gülümseyerek başlayalım...
İzmir gibi “baba bir kent”in devlet hastanelerinden birindeyiz...
Yorgun doktor...
Sırası gelen hastayı çağırmak için kapısını açar...
Bir de ne görsün?
Neredeyse her gün kapısını “tıklatan” üç hastasından biri yok!
Olacak şey değil!
Bekleme salonundaki diğer kadınlara sorar:
“Hayırdır, Hayriye Hanım nerede?”
Kadınlar örgülerinden başını kaldırıp...
Sakin bir şekilde cevap verirler:
“Merak etmeyin doktor bey, Hayriye hanım hasta... O yüzden gelemedi...
*
...Ve, gelelim Türkiye’nin inanılmaz rekoruna!
Sıkı durun!
Geçtiğimiz yıl (27 Şubat 2025)...
“Hürriyet Gazetesi”nin haberine göre...
Koca bir yıl içinde (Şaka değil!) milletçe...
Tam “1 milyar kez” doktora gitmişiz... Muayene olmuşuz... İlaç almışız!
İnanılır gibi değil...
İnsan ister istemez merak ediyor..
Acaba 2026’da (yani bu yılın sonunda) rekor kaç milyar olur acaba?
*
Genel Sağlık-İş Genel Başkanı Dr. Derya Uğur’un...
Geçen yıl seslendirdiği şu sözler ibretlik:
“Hastaneler adeta birer ticari işletmeye dönüştürülmüş; doktorlar performans puanlarıyla yarışa sokulmuş... Bu anlayış; hem hekim-hasta ilişkisini zedelemiş hem de sağlık hizmetlerinin niteliğini düşürmüştür...”
Yani...
Bu kadar açık...
Bu kadar net...
Bu kadar hassas...
Ve...
Bu kadar “yok artık daha neler?” dedirten...
Bir “sağlık sıkıntısı” herhalde az görülür!
*
Eskiden muayene için hastaneye gidenler mutluydu...
Şimdi...
Günler önce alınan “hasta randevusu” için...
Rüyalar kabusa dönüşüyor...
Bu arada...
Bize sığınan başta Suriyeliler olmak üzere...
Mültecilerden yer kalırsa ne mutlu...
Derken...
Devlet Baba’dan bir açıklama geldi:
Ülkemizdeki Suriyeliler için ücretsiz sağlık hizmeti dönemi...
“1 Ocak 2026” itibarıyla sona erdi...
Bundan böyle...
Türkiye’ye sığınan Suriyeliler’den de katılım payı alınacak!
Bizim vatandaşlara...
Ne yapalım?
Din kardeşlerimiz tedavi olmasın mı?
Tabii, olsunlar...
İyi de...
Neden hep Türkiye başkaları için “öncü ve kahraman” oluyor?
*
Sayın Cumhurbaşkanı Erdoğan...
Geçen yıl 28 Nisan’da şöyle demişti:
“Türkiye’de toplam 4 milyon 33 bin göçmen var... Suriye'ye dönenlerin sayısı an itibarıyla toplam 931 bin 450 kişi...”
Bi’de...
Önceki Sağlık eski Bakanı Fahrettin Koca’nın söyledikleri var...
Taaaa; üç buçuk yıl önce...
Tarih: 17 Mart 2022...
Diyor ki; önceki Sağlık Bakanı Dr. Koca:
“Suriyeli sığınmacılara 97 milyon poliklinik hizmeti, 3 milyonun üzerinde yataklı tedavi hizmeti verdik, 2.6 milyon da ameliyat gerçekleştirildi... 754 bin Suriyeli bebeğimiz hastanelerimizde dünyaya gözünü açtı...”
Yani...
Bir kuruş ödemediler...
Sağlıklarına kavuştular...
O bebeklere...
Biz de sevindik ama...
Bizim “yerli” bebişlerimiz için...
Sadece “Hey Maşallah...” demekle yetiniyoruz...
Bu arada...
Büyük kentlerde...
Özel hastanelerde gözünü açanlar da var; kuşkusuz...
*
An itibarıyla...
Genel Sağlık-İş Genel Başkanı Dr. Derya Uğur’un...
Şu sözleri ibretliktir:
“Sorunlar görmezden gelindikçe, her geçen gün daha fazla hekimimiz yurtdışına göç ediyor; genç sağlık emekçileri mesleklerine umutsuzlukla başlıyor... Bugün sağlık sisteminde yaşanan şiddet, aslında yıllardır biriken öfkenin ve çözümsüzlüğün bir sonucudur. Bu düzen değişmeden, hiçbir sağlık emekçisi güvende değildir. Sağlık hizmeti alan da veren de kaybetmektedir... Sağlık haktır, ticaret değildir! Şiddetsiz, güvenceli ve kamucu bir sağlık sistemi mümkün!”
*
Aklımıza takılan şu soru ile...
Bitirelim izninizle...
Günün şaşırtan gerçeği!
Nüfusumuz 86 milyon ve...
Sadece 365 gün içinde...
“973.5 milyon / yuvarlayarak 1 milyar” vatandaş...
Hastanelere koşuyorsa...
Gerçekten var bi’rahatsızlık!
*
Kısa adı “OHSAD” olan...
“Özel Hastaneler ve Sağlık Kuruluşları Derneği” Başkanı Dr. Reşat Bahat’ın şu tespiti müthiş:
“Hasta bir toplumuz... 86 milyonluk bir ülkede, bu kadar muayene olur mu? Üstelik, milletçe yaş ortalamamız henüz 33’lerde... Bu kadar hasta olmamıza imkân var mı?”
Cevap “hayır” ise...
O zaman bi’kez daha soralım izninizle:
“Peki; o zaman neden doktora, hastaneye koşuyoruz?”
Kim cevap verecek bu soruya?
*
Bitiriyoruz...
Neyle?
Aynı zamanda gazeteci kimliğiyle söz Prof. Dr. Erkan Sevinç’te:
“Hastanelere başvurunun her geçen gün çoğalmasının iki nedeni var: Sağlık kuruluşlarının sayısı artıyor ve erişim kolaylaşıyor... Bu arada pek dilim varmıyor ama toplumda “hastalık hastası” diye tanımlanan vatandaşların sayısı hiç de az değil... Mesela bir hanımefendinin, üniversite hastanesinin aciline yılda en az 50 kez gittiğine tanığım... “Başım ağrıyor” ya da “ishal oldum” gibi şikayetlerle “nasılsa ücretsiz” diye acillere gidildiğinde acil vakalara olan hizmeti de aksatmış oluyorsunuz...
Gülümseten bir neden daha...
Birinci basamak sağlık hizmetlerine karşı bir “güvensizlik” söz konusu...
“Aile hekimine gideceğim iki ilaç yazacak, gönderecek, bir tomografi bile istemeyecek” düşüncesi ile hastaneye gitmeyi tercih eden popülasyondan söz ediyoruz... Sadece geçen yıl kişi başına ortalama “yüzde 11.4” hekime başvuru var... Özellikle kamu hastanelerine yapılan başvurularda ciddi artış kendini gösteriyor... Bakanlık istatistiklerine göre ikinci basamak hastanelerine başvurular %3,67, üçüncü basamak hastanelere başvurular ise %18,79 oranında artmış durumda... Bu istatistikler OECD verilerinin çok üzerinde...
Hastane başvurularının çoğalması kamu sağlık giderlerinin de artmasına yol açıyor... Hasta başı hastane maliyetleri ile kalsa yine iyi... Aynı zamanda ilaç tüketimi ve gereksiz “tetkik istemi” de artıyor..
Peki ne yapmalıyız?
Aslında bir yol var; o da şu:
“Çözüm her anlamda (hasta toplum) olmaktan çıkmamızda yatıyor...”
Başarabilir miyiz?
Tabii ki, başarabiliriz...
Yeter ki...
“Hastalık hastası” bir hüviyetten acilen kurtulalım!
Nokta...
Hamiş: Çok değil; hekime müracaat sayısı (Sadece 2025 yılında) 973 milyon 520 bin olmuş... 416 milyon 806 bin kez aile hekimine, 424 milyon 550 bin kamu hastanelerine, 67 milyon 440 bin de özel hastanelere, 45 milyon 534 bin de üniversite hastanelerindeki hekimlere başvurmuşuz... Bu ne demek? “Bir kişi her ay doktora gidiyor!” demek...
Sonsöz: Türkiye, hekime müracaat sayısında Güney Kore, Avusturya ve Japonya’dan sonra üçüncü sırada... Mesela, Avrupa Birliği’nde kişi başına hekime müracaat sayısı “altı”larda... Gülümseten bi’rakam daha:
Türkiye’de 100 bin kişiye düşen diş hekimi sayısı da sadece “54”...
Güler misin, ağlar mısın?
