İzmir'de 25 haftalıkken sadece 700 gram doğan ve serebral palsi (SP) tanısı alan 9 yaşındaki Yağmur Kolaç, desteksiz adım atabilmek için sınırları zorluyor. Haftanın 7 günü aralıksız fizik tedavi ve havuz eğitimi alıyor. Tek bir hedefi var: Tam bağımsızlık.
İki aylık küvöz sürecinin ardından ailesi, Yağmur'un bacaklarındaki sertliği önce prematüre doğuma bağladı. 1 yaşına geldiğinde oturamıyor ve emekleyemiyordu. Yapılan rutin testler normal görünüyordu. Ancak 14 aylıkken çekilen beyin MR’ı teşhisi netleştirdi. Doğum sırasında oksijensiz kalmaya bağlı beyin kanaması ve beyin felci. 5,5 yaşında kasılmaları azaltmak için geçirdiği büyük 'Select Dorsal Rizotomi' (SDR) ameliyatı, tedavi sürecinin seyrini değiştirdi. Yağmur bu operasyon sonrası walker (yürüteç) ile adım atmaya başladı. Adım attıkça güçlendi.
Bağımsızlık için haftada 7 gün mesai
Buca Ali Kuşçu İlkokulu'nda 3. sınıf öğrencisi olan Yağmur zeki, okumayı seven ve derslerinde başarılı bir çocuk. Hatta yazdığı bir öykü, okulun yayımladığı kitapta yer buldu. Gündelik hayatta en büyük destekçisi ise annesi Nevin Kolaç. 40 yaşındaki anne, kızının okuldan fizik tedaviye kadar her anında fiziksel yükü çekiyor. Annenin geleceğe dair haklı ve gerçekçi endişeleri var. "Ömrümüz yettiğince yanındayız" diyor Nevin Kolaç. Sonrası ise büyük bir soru işareti. Ailenin en büyük arzusu, Yağmur'un kendi temel ihtiyaçlarını kimseden destek almadan karşılayacak fiziksel yeterliliğe ulaşması.
Ailenin bütçesini zorlayan tedavi faturası
Özel bir süpermarkette çalışan baba Veli Kolaç, kızının eğitim ve tedavi masraflarını tek başına sırtlıyor. Devletin sağladığı destek, haftalık sadece iki saatlik özel eğitimi kapsıyor. Oysa Yağmur’un gerilememesi için haftada altı gün fizik tedavi, bir gün de havuz seansı alması şart. Kalan altı saatlik ücretli fizyoterapist faturasını baba kendi kısıtlı imkanlarıyla karşılıyor. Aile, bu ağır tedavi masraflarını sürdürebilmek için dışarıdan gelecek her türlü desteğe açık.
Bu yoğun mesainin sonuçları ise somut olarak ortada. Düne kadar yerde sürünerek hareket eden Yağmur, bugün kendi başına koltuğa veya çalışma masasına tırmanabiliyor. Havuz terapisi sayesinde gövdesini dik tutmayı başardı.
Yağmur'un kendi planları da oldukça net. İleride makine mühendisi olmak istiyor. Şu an 10 dakikalık okul teneffüslerinde bahçeye yürüteciyle inebilen küçük kızın tek bir hayali var. O okul bahçesinde yürüteçsiz ve tamamen bağımsız gezebilmek.
