Ona göre mesele aslında sanıldığı kadar karmaşık değil. Elektrik akımının oluşabilmesi için kapalı bir devrenin tamamlanması gerekiyor. Santrallerden çıkan enerji, hatlar boyunca ilerliyor ve bir döngü oluşturarak kaynağına geri dönüyor.
Bir insan toprakla temas halindeyken çıplak bir tele dokunduğunda devreyi tamamlamış oluyor. İşte o anda akım vücuttan geçiyor ve sonuç çoğu zaman ağır oluyor.
Kuşlarda ise durum farklı işliyor. Küçük bir kuş tek bir kabloya konduğunda, iki farklı gerilim noktası arasında bağlantı kurmuyor. Her iki ayağı da aynı elektrik potansiyeline sahip tel üzerinde duruyor. Yani ortada bir potansiyel fark oluşmuyor. Akım da vücuttan geçme ihtiyacı hissetmiyor.
Aynı anda iki tele dokunamadıkları için korunuyorlar
Kuşların fiziksel yapısı da burada devreye giriyor. Küçük kuşlar aynı anda iki ayrı tele temas edemiyor. Yüksek gerilim hatları arasında zaten belirli mesafeler bırakılıyor. Bu mesafe, özellikle küçük türler için bir güvenlik alanı oluşturuyor.
Ayrıca tüyler ve kuşların etrafını saran hava zayıf iletken özellik gösteriyor. Bu da riski bir miktar azaltıyor. İletkenlerin direklere bağlandığı yerlerde seramik ya da cam izolatörler kullanılması da sistemin bir parçası. Bazı hatların plastik kılıflarla korunması ise ek bir önlem olarak dikkat çekiyor.
Akım, direnci daha yüksek olan kuş vücudu yerine iletkenliği çok daha yüksek olan metal kablodan akmaya devam ediyor. Yani elektrik, en kolay yolu seçiyor.
Büyük kuşlar için tablo değişiyor
Ancak her kuş için durum aynı değil. Kanat açıklığı geniş olan türlerde risk büyüyor. Leylekler, kartallar ya da akbabalar kanatlarını açtığında aynı anda iki tele temas edebiliyor.
Daha da tehlikelisi, bir tel ile toprağa bağlı elektrik direğine aynı anda dokunmaları. İşte o anda devre kuşun vücudu üzerinden tamamlanıyor. Elektrik çarpması kaçınılmaz hale geliyor ve çoğu zaman ölümcül oluyor.
Avrupa’da her yıl milyonlarca kuşun bu nedenle hayatını kaybettiği belirtiliyor. Bu tablo üzerine enerji dağıtım şirketleri ile doğa koruma dernekleri ortak çalışmalar yürütüyor.
İkaz balonları ve uzaklaştırıcı sistemler devrede
Riskli bölgelerde kuşların tehlikeli noktalara konmasını engelleyen aparatlar kullanılıyor. Görünürlüğü artıran ikaz balonları da hatlara yerleştiriliyor. Amaç, özellikle büyük türlerin temas riskini azaltmak.
O, elektrik tellerine konan küçük kuşlara artık farklı bir gözle bakıyor. Onların güvenliği bir tesadüf değil, fizik kurallarının sonucu. Yine de sistem her tür için aynı derecede güvenli değil. Küçük bir temas farkı bile hayat ile ölüm arasındaki çizgiyi belirleyebiliyor.
