Memleketimin “Sanat Güneşi” Zeki Müren’in... Sözleri ve bestesi kendisine ait muhteşem bir eseri vardır... Taaa, 64 yıl önce... Belgin Doruk ile Sadri Alışık'la birlikte yer aldığı...

“Hayat Bazen Tatlıdır...”

Filmi için yaratmıştı o Muhayyer Kürdî şarkıyı...
Hem şarkı hem de film çok tutmuştu...
Üstelik...
Filmin müziği dillerden düşmüyordu...
Çünkü...
Şarkının sadece iki satırlık nakaratı bile...
Dinleyenleri mest etmeye yetiyordu ve...
O sırada takvimler “1962 yılı”nı işaret ediyordu...

*

Bugünlere dönüyoruz...
Dün “Posta Gazetesi”ndeki özenle kaleme alınmış bir haber...
Okuyanların kalplerinde...
Çiçek açtıracak kadar güzel ve anlamlıydı...
O haber...
Anadolu Ajansı’ndan gazeteci Duygu Yener’in imzasını taşıyordu ve...
Okuyanları müthiş mutlu eden...
Sevinçten gözlerini nemlendiren cinstendi...
Hatta...
Son yıllarda okuduğum...
En “anlamlı” en “duygu yüklü” haberdi...

*

İşte o kalpleri ısıtan haberin...
An itibarıyla sıcak özetini okuyorsunuz...
Yol verin gözyaşlarınıza...
Ne de olsa...
O nemli gözleriniz...
Aslında an itibarıyla mutluluğunuzun göstergesi olacak...

*

Çünkü...

Baba Erdem Lekesiz ile iki yaşındaki dünya tatlısı kızı Eflin...

Maalesef işitme engelliydiler!..

Ne acıdır ki...
Birbirlerinin sesini hiç duymadılar...
Çaresi vardı; tıp dünyası zirvedeydi...
Ni’tekim...
Türkiye'de “ilk kez” hem babaya hem de kızına...
Aynı anda implant ameliyatı gerçekleştirildi...

*

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi “İbni Sina Hastanesi”nde...
Kulak Burun Boğaz Uzmanı Doç. Dr. Emre Ocak liderliğinde...
Başarılı bir ekip tarafından gerçekleştirilen operasyonla...
Baba kız aynı anda “koklear implant ameliyatı” oldu...
Operasyonun finalinde...
Neredeyse herkes adeta “bayram” yapıyordu...
Daha da önemlisi...
O dakikalarda...
Dünya tatlısı Eflin ilk kez “Baba” diyordu...
Babacığı da...
Dünya tatlısı kızının sesini “ilk kez” duyuyordu...

*

Doç. Dr. Emre Ocak ise, duygularını şöyle seslendiriyordu: “Eflin, bize iki yaşındayken hiç duymayan ve konuşamayan bir çocuk olarak geldi... Baba Erdem Lekesiz (29) ise doğuştan bir miktar işitebiliyordu ancak zamanla işitme yetisini kaybetmişti... Baba- kız arka arkaya ameliyat edildi ve hep beraber başardık...”

*

Bitiriyoruz...

Doğal olarak Eflin duymadığı için konuşamıyordu...
Mutluluk şöyle geldi:

Ameliyat sonrası hem ilk kez duydu hem de ilk kez konuştu...

Baba Erdem Lekesiz ise, sevinç duygularını bir nefeste dile getirdi: “Yıllarca işitme cihazı kullandım... Beş yaşımdan 29 yaşıma kadar birçok sesi ayırt edemiyordum... İnsanlar konuşuyordu ama bana ses gelmiyordu... Artık eve geldiğimde kızım beni kapıda karşılıyor ve artık birbirimizi duyuyoruz ve O, bana Baba diyor...”

Ne güzel değil mi? Keşke her şey böylesine mutlu sona erse!.. (Röportaj: Duygu YENER /Anadolu Ajansı)

Nokta...
Hamiş: Türkiye’nin en güzel çığlığı işte bu: “Bakın artık kızım bana baba diyor!”

Sonsöz: “Bir baba ile kızının sessizliğe gömülen dünyaları aynı anda değişti... Mutluluk dediğimiz işte budur!”