Kalbimizden geçenleri saklamayalım! Seversiniz, sevmezsiniz… O başka hikaye… Gencecik yaşta... Gurbet elde kalbine o kahreden gün yenik düşmeseydi!.. ...Ve dahi... İnadına yaşasaydı… Şu sıralarda, “69 yaşını” kutlayacaktı...
Anne tarafından Türk, baba tarafından Kürt kökenli bir ailenin…
Beşinci çocuğu olarak…
Malatya'da dünyaya “merhaba” dedi…
Babası Sümerbank Mensucat fabrikasında işçiydi…
İlkokulu Malatya'da bitirdi…
Babasının zar-zor aldığı bağlama sayesinde müzikle tanıştı…
Ne var ki...
Bağlama çalmak karın doyurmuyordu(!)…
Hem okula devam etti…
Hem de plak-kaset satan bir mağazada çalışmaya başladı…
İlk konserini…
Babasının çalıştığı fabrikadaki “işçi bayramı”nda verdi…
Dokuz yaşındaydı; alkış yağmuruna tutuldu…
O gece sevinçten uyuyamadı…
Bi'akşam babası, “Bu yerlerden gidiyoruz…” dedi…
Ne acıdır ki...
O tarihlerde...
Bir işçi maaşı, yedi nüfusu doyuramıyordu!..
Zaten…
Geçim sıkıntısı çekmeseler…
Malatya'dan İstanbul'a göç ederler miydi?
*
İstanbul'a yaklaşırken…
İlk kez denizi gördü Ahmet; öyle sevindi ki…
Kocamustafapaşa'ya yerleştiklerinde…
Artık 15 yaşındaydı…
Bi'süre okula devam etti ama bırakmak zorunda kaldı…
İşportacılık yaptı; çıraklık yaptı ama…
Bağlamasını yanından hiç ayırmadı…
Tok ama duygulu, ağlatan bir sesi vardı…
Küçücük bir kentten…
Koca bir şehre taşındığı için “uyum” zorluğu yaşıyordu…
Liseyi dışarıdan bitirdi…
Ardından Eğitim Enstitüsü'nün “keman bölümü”ne girdi…
*
Mesela…
Hani derler ya, “çocukluk aşkı unutulmaz” diye…
Öyle bi'şi oldu işte…
Bir kız vardı okulda, kalbini pırpır ettiren…
Cesaretini topladı; yanına yaklaştı kızın…
Şöyle deyiverdi bi'solukta:
“Biraz konuşak senle… Beş dakika, kaçıyorsun hep...”
Kız O'nun gözlerine baktı…
Sadece “Rica ederim” dedi…
Ağrına gitti o cevap…
Rica ederimi, küfür sanmıştı…
“Ben de sana rica ederim…” deyiverdi; yüzünü kızartarak…
O “uyum” yıllarını anlatırken şöyle diyordu:
“Okuldakilerin giyimleri başkaydı, konuşmaları başkaydı… Terziye gidip onlar gibi pantolon diktirdim ama onlara yakışıyor bana yakışmıyordu…”
*
70'lerin ortası, Türkiye'nin civcivli günleriydi…
16 yaşında yasadışı afiş asmaktan hapse girdi…
Halk Birimleri Derneği'nin çalışmalarına katıldı…
Boğaziçi Üniversitesi'ndeki bir etkinlikte…
Ruhi Su ile tanıştı…
O gece büyük ustanın “Mahsus Mahal” türküsünü söyledi…
İstanbul'da alkışları toplamaya başlamıştı bile…
Çalıp, söylerken “yükselme” süreci gündeme geldi...
Nitekim...
O yükseliş, 80'lerin ikinci yarısında…
12 Eylül karanlığını yırtan emekçi hareketliliğine rastladı…
O, artık…
Türkiye'de “protest müziğin” öncüsü olmuştu…
İsyankardı!
İlk albümü “Ağlama Bebeğim” ile patlama yaptı…
Arkasından gelen…
“Acılara Tutunmak”… “An Gelir”… “Şafak Türküsü”…
“Yorgun Demokrat” ve “Başkaldırıyorum”…
Albümleri tabanca gibi patladı…
Şarkılarının sözlerini…
Hep usta şairlerden seçiyordu…
Artık milyonların sevgilisi olmuştu…
...Ve, müthiş bir başarı...
“Dağlara” albümü...
“2 milyon 800.000” sattı ve Türkiye rekoru kırdı!
*
Ünlü şair ve söz yazarı Yusuf Hayaloğlu'nun kardeşi...
Gülten Kaya ile evlendi; iki kız babası oldu…
*
O yıllarda…
Bazı kesimler tarafından…
“Lüks içinde yaşarken yoksulluk edebiyatı yapmakla!”
Eleştirildi…
Bunu diyenler belki o günlerde haklıydı ama…
Onlara şöyle cevap verdi:
“Biz insanların yoksulluğunu değil, hayatımız boyunca insanların zenginliğini savunduk… Cipe, Mercedes'e binsem; bunlar önemli şeyler midir? Ben tarihin yüklediği misyonu yerine getiriyor muyum? Bu önemli… Tam 30 sene aç yaşadım bu ülkede… Lokantaların vitrinine dayanıp, o lahmacunların nasıl çıktığına baktım…”
*
90'lı yılları yaşarken…
Başına iki büyük olay geldi…
*
Birinci olayda, takvimler 1993 yılını gösteriyordu…
Hürriyet Gazetesi…
O'nu, “Vay Şerefsiz” başlığı ile manşete taşıdı…
Gazetenin iddiasına göre…
Şöhretinin zirvesindeki protest sanatçı…
Berlin'de Kürt İşadamları Derneği'nin düzenlediği gecede…
Türkiye'ye kin kusmuştu…
Sonraki manşette ise…
O'nun için “Ayıp Ettin Gözüm” başlığı kullanılmıştı…
Hürriyet, O'nu Apo'lu Kürdistan haritası önünde…
Konser vermekle itham ediyordu…
Bu haberler üzerine DGM'de 10.5 yıl ağır hapis istemiyle…
İki ayrı dava açıldı…
Yıllarca sürdü o davalar; sonunda…
Gıyabında toplam “3 yıl 9 ay ağır hapis cezası”na çarptırıldı…
*
İkinci olay; 10 Şubat 1999 gecesi yaşandı…
Magazin Gazetecileri O'nu, “yılın sanatçısı” seçmişti…
Ödülünü aldı ve şöyle dedi:
“Önümüzdeki günlerde yayımlayacağım albümde bir Kürtçe şarkı söyleyeceğim ve klip çekeceğim… Aranızda bu klibi yayınlayacak yürekli televizyoncular olduğunu biliyorum, yayınlamazlarsa Türkiye halkıyla nasıl hesaplaşacaklarını bilmiyorum…”
Ortalık bir anda karışmıştı…
Davetlilerin bir kısmı sahneye çatal-kaşık fırlattı…
O'nu salondaki arbededen zor çıkardılar…
*
Oysa bugünün Türkiyesi'nde…
Kürtçe albüm yapmak, kitap yazmak ve konuşmak…
Olağan işler arasında…
Devlet Televizyonu'nun bile “TRT Kurdi” kanalı var…
Üstelik yıllardır yayında…
Nerelerden, nerelere geldik; di'mi?

*
16 Haziran 1999'da Türkiye'den ayrıldı…
Yaşamak için Fransa'yı seçmişti kendine…
Paris'in Porte de Versailles semtinde bir ev kiraladı…
Ve…
Türkiye'den kopuşunun tam beşinci ayında…
(Önceki gün gibi) 16 Kasım 2000'de…
“Hoşçakalın Gözüm” adını verdiği albümünün…
Kayıtlarını yaparken…
Gece yarısı kalp krizi geçirdi; kurtaramadılar…
O sırada 43 yaşına yeni girmişti…
Ertesi gün, yaklaşık 30 bin kişinin katıldığı cenaze töreni sonrası…
Fransa'nın başkentinde toprağa verildi…
*
Şunu söylemişti bi'yakın arkadaşına…
Taaa, Fransa'ya giderken…
“Arka cebimde iki metrelik kefenim duruyor; her an hazır… Ölürsem, istediğim tek şey var… Asla bu ülkeyi sevmiyor demesinler… Ben Edirne'den Ardahan'a kadar bu ülkeyi çok sevdim…”
*
İki gün önce, Ahmet Kaya'nın ölüm yıldönümüydü… Neredeyse yarım asır geçmiş bile aradan…
Tok sesiyle hayat verdiği isyan kokan şarkıları ise…
Hala dillerde…
Nokta…
Hamiş: "Olmasaydı Sonumuz Böyle" (Aslında bilinen adıyla Yüreğim Kanıyor), Ahmet Kaya'nın 1992 yılında yayımlandığı usta işi eserdir ve şarkının sözleri Yusuf Hayaloğlu’na, bestesi ise Ahmet Kaya’ya aittir...
Sonsöz: “Biz bu ülkeyi bölmek için değil, birleştirmek için vardık… Bunu anlamakta güçlük çektiler… / Ahmet Kaya – 1999…”