İzmir'in Tire ilçesi adeta plasik üretim ve gelişen teknoloji nedeniyle yok olmaya yüz tutmuş hasır dokumacılığı geleneğini ayakta tutuyor. 10 yaşındayken akranlarından çok daha farklı hareket eden Zuhal Narin yarım asırdır tezgah başında. Yaşıtları sokakta oyun oynarken o öğrenmeye aç bir şekilde tezgahın tam başında bekliyordu. Şimdi Narin büyüdü ve bugün Tire ilçesindeki atölyesinde büyük hasırların yanı sıra seccade, çanta, Amerikan servisi ve sandalye gibi ürünler üreterek geleneksel zanaatını günümüze uyarlıyor.
"Biz doğallığı bıraktık, hastalıklar çoğaldı"
Sürece ilişkin değerlendirmesinde Narin, "Eskiden halı yokken hasır vardı. Yemek orada yenir, orada uyunurdu. Halıların altına izolasyon olsun diye serilirdi. Ne nem geçirirdi ne de rutubet. Şimdi plastikleri çıktı, renkli ve ucuz ama buz gibi ve sağlıksız. Bizim hasırımız mikrop barındırmaz, kir tutmaz. Biz doğallığı bıraktık, hastalıklar çoğaldı" ifadesini kullandı.
"Mesleğimden gurur duyuyorum"
Gelecek nesillere aktarmayı istediğini dile getiren Zuhal Narin sözlerini "Mesleğimden gurur duyuyorum. Gençlerin bu işi sadece bir hobi olarak değil, meslek olarak yaşatmasını temenni ediyorum. Öğrenciler tezgaha oturduğunda büyük keyif alıyor ancak devamlılığı gelmiyor. Dileğim, bu güzelliğin bizden sonra da yaşaması ve yeni nesillere aktarılmasıdır" diyerek tamamladı.