Son Mühür/ Beste Temel- İzmir’de Buca Sosyal Yaşam Kampüsü’nde yaşayan huzurevi sakinleri, bağışlanan iplerle ördükleri atkı ve bereleri ihtiyaç sahibi çocuklara ulaştırıyor. “Bir İlmek, Bir Umut” adı verilen proje, sadece bir kıyafet yardımı değil, kentin yaşlıları ile çocuklarını buluşturan canlı bir dayanışma modeli haline geldi.
Huzurevinde üretilip çocuklara veriliyor
Zübeyde Hanım Huzurevi’nin sakinleri için bu çalışma bir uğraştan çok daha fazlası. Günlerini el emeği göz nuru dökerek geçiren ileri yaştaki bireyler; yelek, eldiven ve bere örerek toplumsal hayata aktif şekilde katılıyor. Örülen her parça, Büyükşehir Belediyesi’nin şehrin farklı noktalarına kurduğu Danışma ve Dayanışma Noktaları üzerinden doğrudan ailelere teslim ediliyor.
Süreç aslında bir zincir gibi işliyor. Önce vatandaşlar iplik bağışında bulunuyor, ardından huzurevi sakinleri bu ipleri sevgiyle işliyor. Son aşamada ise belediye ekipleri ücretsiz dağıtımı gerçekleştiriyor. Sosyal Hizmetler ve Yardımlar Şube Müdürü Sultan Tut, projeyi “Cemil Başkan’ımızın önderliğinde vatandaşın her an yanındayız” sözleriyle özetledi.
Dağıtım burada
Genellikle kış aylarında yoğunlaşan bu tür yardımlar, İzmir’de yılın geneline yayılıyor. Belediye, ilkbahar döneminde de dağıtımlara ara vermeme kararı aldı. Amaç net: Gelecek kış için şimdiden hazırlık yapmak ve çocukların yüzündeki gülümsemeyi kalıcı kılmak.
Huzurevi sakinlerinden Meryem Subaş, yaptıkları işin kendileri için bir terapi olduğunu söylüyerek "Çocuklar seviniyor, biz zamanımızı iyi değerlendiriyoruz" diyen Subaş’ın mutluluğu sesine yansıdı. Semra Dinçer ise kendilerini "gönüllü anne" olarak tanımlayarak, ördükleri her ilmekle aslında çocuklara sevgi gönderdiklerini vurguluyor.
Sosyal Belediyecilikte yerinde model
Projenin en güçlü yanı, yardımların ihtiyaç sahiplerine en yakın noktadan ulaştırılması. Danışma ve Dayanışma Noktaları, mahalle aralarına kadar girerek sosyal hizmeti vatandaşın ayağına götürüyor. Yardımdan yararlanan ebeveynler, çocuklarının mutlu olduğunu görmenin her şeye bedel olduğunu belirtirken, projeye iplik bağışlayanlar ise "Elimden gelse daha fazlasını yapardım" diyerek gönüllülük ağını büyütüyor.