Son Mühür- Korku-gerilim türündeki yapım, ailesini geçindirmek için son bir kez kamera karşısına geçen emekli yetişkin film yıldızı Milos’un hikâyesini anlatıyor. Ancak Milos, senaryosunu bilmediği bir filmin içinde, sanat adı altında işlenen korkunç suçların ve şiddetin merkezine sürükleniyor.
Tepkiler ve yasaklar
Film, gösterime girdiği ilk andan itibaren cinsel şiddet, istismar ve pedofili gibi temaları nedeniyle büyük infial yarattı. Tepkiler kısa sürede sansür ve yasak kararlarına dönüştü.
Avustralya: Melbourne Underground Film Festivali’ndeki gösterimi bir gün kala yasaklandı. Dönemin Başsavcısı John Rau, filmi “her açıdan iğrenç” sözleriyle değerlendirdi.
İspanya: 2011’de festival direktörü Ángel Sala, Katolik bir grubun şikâyeti üzerine pedofili suçlamasıyla tutuklandı. Sala, uzun bir yargı sürecinin ardından beraat etti.
ABD ve İngiltere: Ancak ağır sansürle gösterime girebildi. İngiltere’de 11 sahne çıkarılarak dört dakika, ABD’de ise bir dakikalık bölüm kesildi.
Brezilya, Malezya, Norveç gibi birçok ülkede ise tamamen yasaklandı.
Yönetmenin savunması
Filmin yönetmeni Srdan Spasojevic, yapımın yalnızca şok etkisi yaratmayı amaçlamadığını belirtiyor. IndieWire’a verdiği röportajda filmi, “politik doğruculukla kaplanmış ama içten çürümüş bir dünyaya” karşı verilmiş samimi bir tepki olarak tanımladı. Bazı eleştirmenler filmi Sırbistan tarihine yönelik sert bir metafor olarak yorumlarken, diğerleri bu görüşü reddetti.
Tartışmaların ötesinde, filmi izleyenlerin büyük kısmı deneyimlerini travmatik olarak nitelendirdi. İnternette yer alan popüler bir izleyici yorumu bu durumu şöyle özetliyor:
“Bu filmi izlememem konusunda uyarılmıştım ama dinlemedim. Şu an midem bulanıyor ve ağlıyorum. Lütfen, sadece izlemeyin.”