Son Mühür- YENİ Parti İzmir Milletvekili Tuncay Özkan, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, bir kuyumcuda kredi kartıyla altın alımı sırasında yaşadığı haksız komisyon talebini gündeme taşıdı. Özkan, yasal düzenlemelere rağmen tüketicilerden ek ücret talep edilmesine tepki göstererek konunun takipçisi olacağını belirtti.
Özkan'ın açıklaması şu şekilde;
Tüketicinin hakkını araması son derece zor. Bir kabullenme ve “böyle gelmiş böyle gider” algısı hakim. Dün İstanbul’da takı altını almak istediğimde yaşadıklarımı aktarmıştım. Yüzde 6.5 oranında kredi kartına ek komisyon istemişti “Abacı” adlı döviz ve altın satışı yapan Nişantaşı’ndaki işyeri. Bunu önce “yasa” böyle diye savundular. Yasa böyle değil dedim. Çünkü yasa gerçekten öyle değil.
Anlatayım: 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 17. maddesi çok açık: “Üye işyerleri, kart hamilinden kartın kullanılması dolayısıyla komisyon veya benzeri bir isim altında ilave bir ödemede bulunmasını isteyemez.”
Aynı madde, buna aykırılık halinde üye işyeri sözleşmesinin feshedilmesini ve işyerinin bir yıl yeni sözleşme yapamamasını öngörüyor. Dahası, Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın 2026’da TBMM’ye verdiği resmi bir yanıtta bu konu aynen ele alınmış. Bakanlık, kartla ödemede müşteriden komisyon veya benzeri ilave ödeme talep edilemeyeceğini belirtiyor. Aynı yanıtta, Kanun’un 40. maddesi uyarınca 17. maddeye aykırı hareket eden üye işyerinin işi fiilen yöneten görevli ve ilgili mensupları bakımından bin güne kadar adli para cezası düzenlendiğine de dikkat çekiliyor. Yasadan sonra gerekçe İş Bankası oldu. İş Bankası böyle istiyor. Hatta benimle konuşması için çağrılan müdür eliyle İş Bankası şubesini göstererek anlattı isteği. Bu arada elimdeki kredi kartı İş Bankası’na ait değildi. Bu konuyu da ele alalım:
İş Bankası meselesi farklı Türkiye İş Bankası, Abacı’dan POS/üye işyeri hizmeti karşılığında bir komisyon alıyor olabilir. Bu, banka ile kuyumcu arasındaki ticari ilişkidir. Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası bankaların üye işyerlerinden kredi kartı işlemleri için alabilecekleri komisyonlara ilişkin azami oranları düzenliyor. Yani bankanın kuyumcudan komisyon alması ile kuyumcunun bu komisyonu “kredi kartı komisyonu” adı altında müşterinin üzerine ayrıca yük olarak koyması aynı şey değil. İş Bankası’nın kendi sitesinde de kuyum harcamaları için özel olarak belirtilen husus, taksit uygulamasının bulunmaması. “Altın alımında müşteriden %6,5 ilave komisyon alınır” şeklinde bir kural göremiyorum.
Üstelik TCMB’nin yayımladığı bir belgede BDDK’nın yaklaşımı son derece net: Kredi kartıyla ödeme nedeniyle ürün fiyatına “vade farkı” adı altında dahi ek maliyet konulması, 5464 sayılı Kanun’un 17. maddesindeki komisyon yasağına aykırı olarak değerlendirilmiş.
Ben konuyu yazınca bir dostum uyardı: “Burada yalnız önemli bir hukuki nüans var: işletmenin baştan ayrı bir “kartlı satış fiyatı” belirlemesi/peşin ödemeye indirim uygulaması ile kasada ilan edilmiş satış fiyatının üzerine “kart komisyonu %6,5” eklemesi arasında hukuki değerlendirme farkı doğabilir. Sizin anlattığınız olay ikincisiyse — “bu altının fiyatı şu, kredi kartıyla alırsanız ayrıca %6,5 ödersiniz” denildiyse — 17. madde açısından çok daha açık bir durum ortaya çıkıyor.” Yani bu komisyon işi hukuken mümkün değil.
Vatandaş kredi kartıyla alışveriş yaptığı için kanunen ödemek zorunda olmadığı bir bedeli “banka komisyonu” denilerek ödemeye zorlanıyor. Neden? Niçin? Nasıl? Denetim yok mu? Ben yaptım oldu mantığı mı? Dolandırıcılık mı? Denetimsizliğin sonucu mu? Vatandaşın kredi kartı kullanması, fahiş ve hukuka aykırı ek kazanç kapısına dönüştürülemez. Detaylıca araştırıp konuyu takip edeceğim."
