Uşak’ta yaşamlarını sürdüren Bekir ve Kübra Uğuz çiftinin 8 yaşındaki oğulları Aybars’tan önceki ilk çocukları olan Ayaz’a, bundan 7 yıl önce kas erimesine yol açan DMD teşhisi kondu.
Hastalığın ilerlemesiyle kas gücünü kaybeden ve 3 senedir hayatını tekerlekli sandalyede sürdüren Ayaz için başlatılan valilik onaylı yardım kampanyası devam ediyor.
Oğullarının tedavisine katkı sağlamak amacıyla İzmir’e gelen aile, Buca Kaynaklar Cennet Vadisi’nde düzenlenen Gönül Köprüsü Farkındalık Festivali’nde stant kurarak seslerini duyurmaya çalıştı.
Yaklaşık 15 aydır süren sürecin hızlanması için şehir şehir dolaştıklarını söyleyen baba Bekir Uğuz, İzmirlilere destek çağrısı yaptı.
Yaşadıkları süreci ve karşılaştıkları zorlukları paylaşan Bekir Uğuz şunları söyledi:
"Kampanyamız Uşak Valiliği onaylı. Uşak'ta yürütüyorduk ama kampanyamız çok yavaş ilerledi. 15 ay oldu. Yüzde 43'lük kısmını tamamladık. İzmir'e bu festival için geldik. İzmir halkından Allah razı olsun. Duyarlı İzmir halkından destek bekliyoruz. Artık kampanyamızın yarısını tamamlamış durumdayız. İnşallah sizlerin destekleri sayesinde kampanyamızı bir an önce bitirip Ayaz'ımı Dubai'deki tedavisine göndermek istiyoruz. Bizler bu savaşı yıllarca sürdürebiliriz ama Ayaz'ın zamanı yok. Ayaz bu savaşı sürdüremeyecek durumda. Destek bekliyoruz. Lütfen duyarlı olalım. Evladım Ayaz her geçen gün kas kayıpları yaşıyor. Sizlerin desteklerine ihtiyacımız var"
Farklı kentlerde de stant açarak seslerini duyurmaya gayret ettiklerini aktaran Uğuz sözlerini şöyle sürdürdü:
"Genel olarak Uşak'ta yürütüyoruz ama Ordu'da, Afyon'da ve İzmir'in değişik bölgelerinde stantlarımız açılıyor. İzmir Karşıyaka'da da açılan standımız var. Kampanyamızı ilerletmek için elimizden gelen bütün mücadeleyi veriyoruz. Gündüzleri stantlardayız, geceleri canlı yayınlar yapıyoruz. Ayaz için kumbaralar, okullara zarflar dağıtıyoruz. Elimizden gelen bütün mücadeleyi veriyoruz. Halkın duyarlılığından Allah razı olsun. İnşallah kampanyamızı yakın zamanda bitireceğiz."
Tedavi için kritik eşik: "Gittiği yerden dönüşü zor"
Gözyaşları içinde oğlunun sağlık durumunu anlatan anne Kübra Uğuz, vakitlerinin iyice daraldığına dikkat çekerek şu ifadeleri kullandı:
"Ayaz her geçen gün eriyor. Her geçen gün kaslarını kaybediyor. Evladımız 10 yaşını kadar ayaktaydı. Elimizden tutuyordu. Parka götürüyorduk, gezdiriyorduk, oynatıyorduk ama şimdi öyle bir şey yapamıyoruz. Ayaz arkadaşlarından geri kalıyor ama hiçbir zaman umudunu kaybetmiyor. Biz de evladımız için gerekirse şehir şehir geziyoruz. Uşak Banaz'dan buralara, festivale geldik. İzmirlilerden destek bekliyoruz, duyarlılık bekliyoruz. Gerçekten bu çocukları gelin hep birlikte el ele verelim, kurtaralım. Birlikten kuvvet doğuyor, damlaya damlaya göl oluyor. Evladımız yaşasın diye umudumuz var. Bu çok hızlı ilerleyen bir kas hastalığı. Solunum kaslarını kaybetmeden, kalp kaslarına gelmeden Ayazımızın ilacını alması gerekiyor"
Çaresiz annenin çağrısı: "Görmezden, duymazdan gelmeyelim"
Oğlunun 3 yıldır tek başına adım atamadığını aktaran anne Uğuz konuşmasını şöyle tamamladı:
"Ayaz 10 yaşından beri tekerlekli sandalyede. Daha önce ilaç yoktu, şimdi var. Umudumuz yine var; en azından hastalığımız duracak, evladımız yaşayacak. Hepimiz anneyiz, babayız. Beni anlamanızı rica ediyorum. Bir çocuk her şeyden geri kalıyor, arkadaşlarıyla oynayamıyor, koşamıyor. Ama yaşatabilmek de elimizde. Lütfen görmezden, duymazdan gelmeyelim. Ayaz okula gidip geliyor. Ayazımız çok pozitif bir çocuk; hayat dolu, neşe dolu, her şeye rağmen umut dolu. İlacını alacağına ve kampanyasını tamamlayacağına çok inanıyor. Biz de inanıyoruz. Her gün okuluna tekerlekli sandalyesiyle gidip geliyor, her gün yanındayım. Öğretmenleri özel ihtiyaçları olduğunda çağırıyor"
Küçük Ayaz'ın tek hayali kardeşiyle koşup oynamak
Rahatsızlığına karşın eğitimini aksatmayan ve hayata tutunmayı sürdüren 7'nci sınıf öğrencisi Ayaz Uğuz ise duygularını şu sözlerle dile getirdi:
"Beni görmezden gelmeyin. Bana bağışta bulunursanız çok mutlu olurum, hepinize şimdiden çok teşekkür ederim. En çok arkadaşımla koşup oynamak ve sadece kendi ihtiyacımı karşılayabilmek istiyorum. Kardeşim Aybars ile oturup sohbet ediyoruz ama onunla sokaklarda koşup top oynamayı çok isterdim"
