Evet, aşk boş zamanlarda yaşanacak bir his değil. Birbirine zaman ayırmak, iyi günde, kötü günde el ele olabilmek önemli...
BİR OLMAK...
7 yıl önce birlikte yürümeye karar verdik. Geriye baktığımda hep güzel anlarımız aklıma geliyor. İki tatlı çocukla, güzel bir aile olduk... Bir olduk...
Hayat zor, onu daha da zorlaştırmamak lazım. Her ilişkide güzel günlerin yanında çekişmeli saniyeler vardır. Önemli olan o saniyeleri ileri sarıp, konuşabilmek, birbirine yara bandı olabilmek... İnsan konuşarak anlaşır. Biri konuşurken diğeri dinler... Aynı anda bağırarak tartışmak çok doğru değil. Hiçbir tartışmanın galibi olmaz. Önemli olan birbirini dinlemek, değiştirmeye çalışmadan olduğu gibi kabul edip, sevebilmek...
Sevgi her şeyi başarır. Yeter ki sevin. Hayatınızın dönüm noktalarını fark edip ona göre birlikte yok alın!
Günümüzde sevgi ve saygının değeri çok bilinmiyor. Bir kaos ortamında, oradan oraya koşuyoruz. Hayatın garip temposunda bazen önümüzdeki değerleri göremiyoruz. Oysa bazen durup derin bir nefes almak lazım. O nefese şükretmek... Huzur bulmak... İyi ki sen... Nice mutlu yıllara!
BİR RAMAZAN DAHA BİTİYOR...
Ramazan ayının son dokuz günündeyiz. Başı rahmet, ortası marifet, sonu ise cehennem ateşinden kurtuluş olan 11 ayın Sultanı Ramazan ayını da geride bırakıyoruz. Seneye tekrar buluşmak üzere vedalaşacağız. Ramazan ayının sonunda bayram günleri gelecek. Çocukluğumuzun bayramı bir başkaydı diye düşünmeye başlarız. O güzel günleri çocuklarımıza yaşatmak önemli... Neyse daha bayrama var. Bayram yazısını haftaya yaşarız.
Sevdiklerinizin kıymetini bilin. Zaman akıp gidiyor. Önemli olan o akarken heybeyi huzurla doldurmak... Kimseyi kırıp, dökmeden saygı ile yaşamak... Unutmayın kalp kristal bir vazo gibidir. Kırılırsa yapışması mümkün olmaz!
Haftaya görüşmek üzere...