Ortada şiddet yok…
Kavga yok…
Hakaret yok…
Bize göre ortada suç yok…
Ama bir tutukluluk var.
+++
Adı, Esra Işık…
Suçlama: “görevi yaptırmamak için direnme”
Peki ne yaptı?
Bir ormanı savundu.
Toprağına sahip çıktı.
Yaşam alanını korumak için itiraz etti.
+++
Yer, Akbelen Ormanı…
Bir süredir Türkiye’nin vicdanında yer eden bir mücadele alanı.
Ağaçlar kesilmesin diye nöbet tutan köylüler…
Toprağını bırakmak istemeyen insanlar…
Ve onların yanında duran yaşam savunucuları…
İşte bu tablonun içinden bir isim seçildi. Köylüye gözdağı vermek için, direnişin sembol isimlerinden Esra Işık tutuklandı.
Haklı da olsa varlıklıya, iktidar torpillisine karşı direnen tutuklanır. Boşuna uğraşmayın, o topraklar sizindi ama şimdi bizim, diyenlerin sözü geçer oldu.
Jandarma köylünün karşısına dikildi.
Hakimler, savcılar köylünün karşısına dikildi.
+++
30 Mart gecesi gözaltı…
31 Mart’ta tutuklama…
Aradan geçen haftalara rağmen…
Ne değişti?
Hiçbir şey.
Çünkü ortada değişecek bir delil yok.
Somut bir şiddet yok.
Açık bir suç unsuru yok.
Ama tutukluluk devam ediyor.
+++
Duruşma yeri, Milas Adliyesi…
Esra Işık ne diyor?
“Suç kastım yoktu… Gelenlerin keşif heyeti olduğunu bilmiyordum.”
Yani…
Kasıt yok.
Bilinçli bir engelleme yok.
Buna rağmen…
Tutukluluğun devamına karar veriliyor.
+++
Bir başka tartışma daha:
Duruşma salonu…
Sadece 8 kişilik.
Adalet dediğimiz şey…
Kapalı kapılar ardında, daracık bir salona sıkışır mı?
Aleniyet ilkesi…
Yani halkın yargılamayı izleme hakkı…
Bu kadar mı daraltılır?
+++
Ve daha vahimi…
Yargılamada hakim ve bazı görevlilerin “müşteki” olması.
Yani…
Hem şikayetçi…
Hem yargılayan…
Bu tabloyu hangi hukuk kitabına koyacaksınız?
+++
Esra Işık kelepçeyle getiriliyor duruşmaya…
Kamuoyuna yansıyan görüntüler…
Bir suçlu mu var karşımızda?
Yoksa bir yaşam savunucusu mu?
Bu sorunun cevabı aslında herkesin vicdanında.
+++
Bir tarafta…
Toprağını koruyan köylüler…
“Adalet Nöbeti” tutan insanlar…
Diğer tarafta…
Tutukluluğun devamına karar veren bir sistem.
+++
Bir insan…
Şiddet uygulamadan, hakaret etmeden, silah kullanmadan…
Sadece itiraz ettiği için…
Aylarca özgürlüğünden mahrum bırakılabilir mi?
Bugün mesele sadece Esra Işık değil.
Bir ülkede itiraz etmek…
Bir gün suç sayılırsa…
O gün herkes potansiyel sanık olur.
Ve herkes kolayca tutuklanır.
Zaten olup biten de bu.
Hayatında karakol görmemiş insanlar kendilerini cezaevinde buluyor ve gözyaşı döküyorsa sistem de bir arıza var, demektir.
Ve o zaman şu soru büyür:
Adalet…
Kimi koruyor?
Kimi cezalandırıyor?
Cevap veremiyorsak…
Sorun Esra Işık’ta değil.
Sorun sistemdedir.
Esra gün geçmeden serbest bırakılmalıdır.