İzmir’in kalbinde, Basmane’de yine bir cinayet işlendi.
52 yaşındaki taksi şoförü Deniz Örer aracına yolcu olarak binen bir kişinin silahlı saldırısı sonucu hayatını kaybetti. İddiaya göre tartışmanın nedeni yalnızca ücret meselesiydi.
Evet…
Yanlış duymadınız.
Bir insanın hayatı, birkaç yüz liralık taksi ücretinden daha değersiz görüldü.
Gece saat 23 sularında yaşanan olayda, şüpheli taksiciye ateş etti. Ağır yaralanan Deniz Örer olay yerinde yaşamını yitirdi. Saldırgan ise taksinin direksiyonuna geçip kaçtı, ardından aracı bir sokakta bırakıp yaya olarak uzaklaştı. Polis kısa sürede yakaladı.
Ama yakalanan yalnızca bir katil.
Kaybedilen ise bir insan hayatı.
Deniz Örer evliydi. Bir çocuk babasıydı.
Oğlu Berke Bucaspor 1928’de forma giyen bir futbolcu.
Yakınları anlatıyor:
“Oğlu profesyonel olduktan sonra taksiciliği bırakacaktı.”
Belki birkaç ay sonra direksiyon başından inecekti.
Ama olmadı.
Çünkü bu ülkede bazı insanlar sabah evden çıkarken akşam eve dönüp dönemeyeceklerini bilmiyor.
*
Daha acısı şu:
Bu ilk değil.
Geçen yıl aynı durakta çalışan taksici Oğuz Erge öldürülmüştü.
Son 10 yılda 95 taksici öldürüldü.
Doksan beş…
Bu sayı yalnızca bir istatistik değil.
Her biri bir baba.
Her biri bir evlat.
Her biri evine ekmek götürmeye çalışan bir insan.
*
Taksiciler bu ülkenin en savunmasız çalışanlarından biridir.
Gece çalışırlar.
Tanımadıkları insanları araçlarına alırlar.
Yanlarında güvenlik yoktur.
Ve çoğu zaman yalnızdırlar.
Direksiyon başında, karanlık bir sokakta, bilinmez bir yolcuyla baş başa…
Birilerinin artık bu insanlara sahip çıkması gerekiyor.
Daha güçlü güvenlik önlemleri…
Araç içi koruma sistemleri…
Acil alarm mekanizmaları…
Bir canın değeri, hiçbir ücret tartışmasından daha küçük değildir.
Ama biz bunu hala öğrenemedik.
Ve eğer öğrenmezsek…
Bu acı haberleri yazmaya devam ederiz.
Bir taksici daha…
Bir baba daha…
Bir emekçi daha…
Toprağa düşer.
Ve geriye yine aynı cümle kalır:
“Üç kuruş için bir can gitti.”